(Зоран Анчевски, „Длабок простор“. Скопје: „Арс ламина – публикации“, „Арс либрис“, 2026) Поезијата не може да се сведе исклучиво само на зборови на хартија; таа е и начин на „населување“ на просторот со значење, емоции, слики и звуци. Релацијата: поезија – простор е мошне комплексна и динамична. Познато е дека низ историјата, поетите, меѓу другото, го истражувале односот меѓу макрокосмосот (планети, ѕвезди) и микрокосмосот (човековата душа), ...
Патување низ тишината меѓу зборовите, низ местата каде што видливото се претвора во прашање, а прашањето во нова светлина. Во новата поетска збирка „Длабок простор“ на Зоран Анчевски, просторот не е само вселенска бесконечност, туку и нешто што се отвора во секојдневието, во јазикот, во човековата внатрешност и во постојаното движење меѓу надворешното и внатрешното, меѓу минливото и трајното. Книгата во издание на „Арс Либрис“, дел од „Арс ...

