Дали има нешто посуптилно и посложено од односите со возрасни деца? На почетокот се ситни – толку мали што се собираат во дланката. Ги учиме да држат лажица, да врзуваат врвки за чевли и да велат „благодарам“. Ги храниме, ги негуваме додека не оздрават и ги спасуваме од кошмари. А потоа, одеднаш, растат. Не само со пасошот, туку и со личноста. Онаа што не секогаш се совпаѓа со нашата. Тука започнува сè. Постои една источна поговорка: ...
Дали има нешто посуптилно и посложено од односите со возрасни деца? На почетокот се ситни – толку мали што се собираат во дланката. Ги учиме да држат лажица, да врзуваат врвки за чевли и да велат „благодарам“. Ги храниме, ги негуваме додека не оздрават и ги спасуваме од кошмари. А потоа, одеднаш, растат. Не само со пасошот, туку и со личноста. Онаа што не секогаш се совпаѓа со нашата. Тука започнува сè. Постои една источна поговорка: „Додека ...

